فایل تحقیق : دانلود پروژه رشته مکانیک درباره روانکار – قسمت چهارم

Byf1

فایل تحقیق : دانلود پروژه رشته مکانیک درباره روانکار – قسمت چهارم

نکته مهم : برای بهره گیری از متن کامل پژوهش یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و پژوهش دانشگاهی در رشته های مختلف می باشد که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

جدول (7-1) بعضي از روانکاري هاي آبدار

نوع روغن کاربردها
1- امولوسيون معکوس (آب در روغن معدني ) قابل کاربرد به عنوان سيالات هيدروليک مقاوم در برابر آتش مثلا ً معادن زغال سنگ ، خواص روانکاري خوب
2- امولسيون رقيق (5% روغن معدني در آب ) قابل کاربرد به عنوان مواد ضد آتش و ارزان هنگامي که روانکاري خيلي خوب لازم نباشد (مثلا ً در جرثقالهاي سقفي در معدن زغال سنگ )
3- روغنهاي محلول (حدود 1% روغن در آب ) قابل کاربرد در برش و سنگ زني ، بخاطر خنک کنندگي خوب
4- محلول آب ، پلي گليکول قابل کاربرد به عنوان مقاوم در برابر آتش ، هنگامي که نياز به افزايش لزجت و توليد محصولات جامد کم کيفيت باشد
5- مبردهاي “ترکيبي “(محلولي از افزودنيهاي مرزي در آب ) قابل کاربرد به عنوان خنک کننده عالي و پايدار در برش فلزات

 

جدول (8-1) انتخاب نوع روغن براي ويژگيهاي خالص

خواص موردنياز انتخاب نوع روغن
1- محدوده گسترده اي از لزجت روغن معدني ، سيليکون ، پلي گليکول
2- روانکاري مرزي خوب روغنهاي طبيعي يا چربيها ، روغن معدني با افزودنيهاي مناسب ، استرها ، استر فسفات
3- عمر طولاني روغن معدني ، سيليکون ، فلوئوروکربن ، استر ، اترهاي پلي فنيل
4- پايداري حرارتي زياد اترهاي پلي فنيل ، فلوئوکربن ، سيليکون ، استر
5- مقاومت در برابر آتش امولسينها ، فلوئوکربن ، فلوئوروسيکيلون بي فنيل کلردار، استرفسفات
6- ارزاني امولسيونها ، روغن معدني

 

چندين نوع سيال آبدار (73 ) وجود دارند که در مقادير زياد به عنوان روانکار بکار مي طریقه و در جدول (7-1) ارائه شده اند آنها را به گونه معمول براي تأمين مقاومت در برابر آتش سوزي يا خنک کاري بهتر و بيشتر بکار مي برند .

 

جدول (9-1) حدود دما بر حسب درجه سليوس به عنوان تابعي از عمر موردنياز براي تعدادي از روغنهاي ترکيبي

عمر (h) نام روانکار ، نوع محدوديت
10 10 10 10 1
425 455 490 520 545 پلي فنيل اترها : محدوديت پايداري حرارتي .
260 280 305 330 350 پلي فنيل اترها : محدوديت اکسيداسيون
200-230 220-245 240-260 260-275 280-290 سيليکونها : محدوديت پايداري حرارتي
شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     
175-210

185-220

200-240

215-245

225-260

استرها و سيليکونها : محدوديت اکسيداسيون 100

110

130

145
شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              
160

استرهاي فسفات ، محدوديت حرارتي و اکسيداسيون 0

0

0

0

0

اترهاي پلي فنال : محدوديت نقطه ريزش -60

-60

-60

-60

-60

سيليکونها و استرها ، محدوديت نقطه ريزش

SOURCE ; REF [1,2]

روغنهاي معدني را مي توان روغنهاي نرمال – قراردادي دانست و انواع ديگر فقط وقتي بکار مي طریقه که برخي مزيتهاي خاص را نسبت به روغنهاي معدني داشته باشند جدول (8-1) انتخاب نوع روغن را بر حسب ويژگيهاي خاص مورد نياز اختصار نموده می باشد .

تعيين حدود دقيق دماهاي بالا براي استفاد از انواع خاص روغن ، کار مشکلي می باشد زیرا که دماي حدي ، به عمر مورد نياز و ميزان نزول کيفيت قابل قبول بستگي دارد حتي براي روانکارهاي آبدار حد بالاي دما ، از 50 تا 85 سانتيگراد ، بسته به عمر مورد نياز به ميزان تهويه و مقدار قابل قبول از دست دادن آب بستگي دارد جدول (9-1) حدود دما را براي بعضي از روغنهاي ترکيبي اختصار نموده می باشد حدود نشان داده شده تقريبي هستند .

امکان بروز معضلات جدي ناسازگاري براي روغنهاي روانکاري هست بخصوص وقتي که روغن با مواد غير فلزي مثل آب بندهاي لاستيکي و لوله هاي لاستيکي تماس داشته باشد جدول (10-1) برخي مواد مناسب و نامناسب براي بهره گیری با روانکارهاي مختلف را جمع آوري نموده می باشد .

جدول (10-1) فهرستي از مواد سازگار و ناسازگار براي روغنهاي مختلف

نوع روغن لاستيکها و پلاستيکها
نامناسب مناسب
1- روغنهاي طبيعي لاستيک SBR، پلي اتيلن و پلي پرو پيلن خيلي نرم شده اغلب لاستيکها شامل لاستيکهاي طبيعي واغلب پلاستيکها
2- روغنهاي معدني لاستيک طبيعي ، SBR ، پلاستيکهاي نرم شده ، پلي اورتان ها لاستيک نيتريل ، نئوپرن ، ويتون ، EPR ، اغلب پلاستيکهاي غيرقابل نرم کردن
3- استرها لاستيک طبيعي ، SBR، نيتريل ضعيف ، پلي کربلاتها ، پلي اورتان نيتريل ، ويتون ، نايلون ، PSP ، پلي اتر سولفونها
4- سيليکونها لاستيک طبيعي ، لاستيک سيليکون دار پلاستيکهاي نرم شده نيتريلها ،ويتون ، نايلونها ، PSP
5- استرفسفات بيشتر لاستيکهاي ديگر ، تعداد زيادي از پلاستيکها لاستيک بوتيل پخته شده در رزين ،EPR PPS

8-1 گريسهاي روانکاري

گريسهاي روانکاري را نبايد روغنهايي با لزجت خيلي زياد دانست آنها معمولا ً از روغنهايي با لزجت بسيار کم تشکيل شده اند که به وسيله ذره هاي پراکنده جامدي به نام ” غليط کننده ها (74 ) تغليظ شده اند تأثير غليظ کننده ها ، ايجاد يک ساختار نيمه صلب مي باشد که پراکندگي ذرات غليظ کننده در آن ، به وسيله شارژهاي الکتريکي به صورت يکنواخت در آمده می باشد فاز مايع با ترکيبي از شارژهاي الکتريکي مخالف و ابزارهاي مکانيکي (75 ) به دقت حفظ مي گردد در نتيجه تمام گريس ، کمابيش به شکل يک جامد نرم اقدام مي کند و فقط روغن تمايل کمي براي خروج از درون گريس دارد .

گريسها را معمولا ً با هر نوع روغن روانکاري مي توان ساخت اما در اقدام ، بيشتر آنها را از روغنهاي معدني تهيه مي کنند و معدودي از روغنهاي مبنا نيز اهميت کمي دارند دي استرها به مقصود تهيه گريسهايي براي بهره گیری در دماهاي بالاتر و پايين تر از روغنهاي معدني بکار مي طریقه سيليکونها براي دماهاي از اين هم بالاتر بکار مي طریقه کربنهاي فلوئوردار براي دماهاي بسيار بالاتر بهره گیری مي شوند هر دو نوع اين روغنها را به علت خنثي بودن از لحاظ شيميايي نيز بهره گیری مي کنند ولي به گونه کلي مقدار بهره گیری از آنها کم می باشد استرهاي فسفات دار ، براي مقاومت در برابر آتش بهره گیری مي شوند روغنهاي نباتي براي سازگاري با مواد غذاي (76 ) کاربرد دارند ولي باز هم به مقدار کم .

پرکاربردترين “غليظ کننده هاي معمول ” صابونها مي باشند که عبارتند از : نمک اسيدهاي آلي همراه با کلسيم ، سديم ، ليتيم يا آلومينيم ، صابونها شکل ذره هاي اليافي به خود مي گيرند که از بهم پيوستن آنها ، حتي در محلهايي که غلظت صابون کم باشد ، سختي زيادي حاصل مي گردد .

جدول (11-1) برخي ترکيبات مورد بهره گیری در توليد گريس

افزودنيها غليظ کننده ها روغنهاي پايه
آنتي اکسيدانها صابون سديم روغنهاي معدني
افزودنيهاي EP صابون ليتيم
برای دانلود فایل ورد متن کامل اینجا کلیک کنید
سيليکونها مواد ضدخوردگي

صابون آلومينيوم

دي استرها خنثي کننده هاي فلزي

ترکيبات ليتيم

سيليکونهاي کلردار افزودنيهاي چسبناک

ترکيبات آلومينيوم

فلوئوروکربنها مواد ضد آب

خاک بنتونيت

استرهاي فسفات اصلاح کننده ساختار PTFE ترکيبات رنگ کننده آبي

بسياري از مواد ديگر مورد بهره گیری به عنوان ” غليظ کننده ” گريسها ، تمايل به کروي شدن دارند و مي توان آنها را در تراکمهاي بالاتري نسبت به مواد صابوني بکار برد تا همان ميزان غلظت حاصل گردد .

بسياري از افزودنيهاي مورد بهره گیری در روغنهاي روانکاري بر گريسها نيز مؤثرند حتي برخي از آنها مثل روانکارهاي جامد ، مانند گرافيت و دي سولفيد موليبدنيوم ، بر گريسها مؤثرترند تا بر روغنها .

جدول (11-1) ، حاوي برخي از مواد مختلف مي باشد که ممکن می باشد در گريسها وجود داشته باشد ترکيبهاي قابل دسترس اين مواد و خواص متفاوت آنها ، امکان دسترسي به فرمولهاي بي شماري از گريسها را فراهم مي کنند در اقدام ، يک گريس معمولي شامل اجزاي زير می باشد : يک روغن معدني با 10 درصد از يک غليظ کننده صابوني ، در حدود 1 درصد آنتي اکسيدان و مقدار کمي از افزودنيهاي ديگر مثل مواد ضد خوردگي ، ضدساييدگي يا عوامل پرفشار و مواد اصلاح کننده ساختار .

مهمترين مشخصه فيزيکي يک گريس ، سختي يا نرمي نسبي آن مي باشد که غلظت ( 77) نام دارد با اندازه گيري فاصله بر حسب دهم ميلي متر غلظت اندازه گيري مي گردد که در آن يک مخروط فلزي استاندارد ، تحت باري استاندارد در گريس نفوذ مي کند نتيجه اين فرآيند را نفوذ( 78) مي نامند يکي از طبقه بنديهاي پرکاربرد در مورد گريسها ، متعلق به مؤسسه ملي گريسهاي روانکاري آمريکا NLGI (79 ) مي باشد جدول (12-1) ارتباط بين عدد NLGI و نفوذ را نشان مي دهد .

جدول (12-1) طبقه بندي گريسها بر حسب NLGI

نفوذ عملي در C45 عدد NLGI
445-475 000
400-430 00
355-385 0
310-340 1
265-295 2
220-250 3
175-205 4
130-160 5
83-115 6

غلظت يک گريس بسته به دما تغيير مي کند با افزايش دما افزايش بي قاعده اي در نفوذ ( نرم سازي ) ايجاد مي گردد سرانجام درجه حرارت به حدي مي رسد که گريس از شدت نرمي جاري شده ، از شکل اوليه خود خارج مي گردد به اين نقطه ” نقطه ريزش ” (80 ) مي گويند نقطه ريزش معمولا ً بالاترين دمايي می باشد که مي توان گريس را در آن دما بکار برد پارامترهاي ديگري که اين موضوع را تحت الشعاع قرار مي دهند عبارتند از :

در دماهاي بالا ، گريسهاي همانند روغنهاي روانکاري دچار تجزيه هاي حرارتي يا اکسيدي مي شوند بعلاوه همانطور که توضیح داده گردید ممکن می باشد ساختمان گريس شکسته گردد يا مواد غليظ کننده تجزيه شوند جدول (13-1) تأثيرات عمومي دما را بر گريسهاي روانکاري بيان کرده می باشد .

يک گريس مانند يک سيال کاملا ً غير نيوتني رفتار مي نمايد و خواص لزجتي آن به هنگام تجربه تنشهاي برشي در يک خط تغذيه يا يک ياتاقان تغيير مي کند گهگاه و بر حسب تصادف ، لزجت با نرخهاي کم برش افزايش مي يابد اما بطور معمول لزجت با افزايش نرخ برش کاهش مي يابد تا در نهايت به لزجت روغن پايه گريس برسد به همين دليل لزجت روغن پايه بسيار مهم می باشد ، به ويژه اگر گريس ساخته شده از آن ، در سرعتهاي بالاتر کار کند .

مکانيزم روانکاري با گريس ، پيچيده تر از روغن می باشد و اين موضوع ، به شکل سيستم نيز بستگي دارد قسمتهايي از کل گريس با پخش شدن روي سطوح تماس ، مانند يک روغن دچار برش مي گردد اين قسمت از گريس وظيفه روانکاري را انجام مي دهد و با در نظر داشتن بارگذاري سرعت و لزجت مؤثر (82 ) ممکن می باشد هر دو نوع روانکاري هيدروديناميکي و مرزي را انجام دهد .

باقيمانده گريس از قسمتهاي متحرک رانده مي گردد و در پوشهاي ياتاقان يا قسمتهاي ساکن گيربکس ، تقريبا ً به حالت سکون در مي آيد به علت طبيعت جامد گريس هيچ گردش يا تبديلي بين قسمتهاي ساکن روانکاري نشده و قسمتهاي متحرک روانکاري شده وجود ندارد .

در يک ياتاقان ساده يا جعبه دنده فشرده ، قسمت زيادي از گريس در روي سطوح تماس برش مي يابد . در يک رولربيرينگ يا يک جعبه دنده با فضاي خالي زياد ، قسمت کمي از گريس در روي سطح برش مي يابد و تمام مقصود از اقدام روانکاري تأمين مي گردد در حاليکه قسمت زيادي غير فعال مي ماند .

اگر يک ياتاقان غلتشي يا جعبه دنده بيش از حد با گريس پر گردد ميزان اضافه گريس ، امکان خروج از قسمتهاي متحرک را ندارد بنابراين بخش اعظمي از گريس ، پيوسته ، بريده و چرخ (83 ) مي گردد و اين امر ، افزايش دماي خود ساخته را باعث مي گردد و اين افزايش دما به گريس و قطعات آسيب جدي مي رساند بنابراين مهم می باشد که گريس فضاي خالي مناسبي در اختيار داشته باشد در يک بلبرينگ ، اين فضاي خالي بيش از 60% فضاي موجود مي باشد .

گريس ساکني که در يک فرآيند روانکاري سهمي نداشته می باشد دو وظيفه مفيد ديگر را انجام مي دهد اين قسمت از گريس مي تواند به عنوان يک آب بند (84 ) مؤثر در برابر گرد وغبار و ديگر مواد آلاينده اقدام نمايد همچنين مانع از بين رفتن روغن پايه اي گردد که گريس از آن درست شده می باشد بعلاوه بخش ساکن گريس مي تواند به عنوان منبع ذخيره اي باشد که هر زمان مقدار گريس در حال روانکاري سطوح کاهش يافت اين منبع ميزان کاهش آن را جبران نمايد .

اگر فضاي خالي درون سيستم زياد باشد ، مثل ياتاقانها يا جعبه دنده هاي بزرگ ، مطلوبتر آن می باشد که از گريس سخت تري بهره گیری گردد تا گريس اضافه درون سيستم ، به داخل قسمتهاي متحرک سقوط نکند و چرخ نشود. مزيتها و عيبهاي روانکاري با گريسها در جدول (14-1) اختصار شده می باشد .

جدول (13-1) حدود درجه حرارت بر حسب درجه سانتي گراد به عنوان تابعي از عمر مورد نياز براي گريسها

عمر (h) شرايط روغن
10 10 10 10 1
175 T0 200 200 TO 225 225 TO 240 255 TO 265 275 TO 285 گريسهاي ترکيبي ، محدوديت اکسيداسيون يا حضور اکسيژن نامحدود
250 250 250 250 250` گريسهاي ترکيبي ، محدوديت نقطه ريزش با غليظ کننده های غيرآلي
80 T0 200 80 T0 200 80 T0 200 80 T0 200 80 T0 200 گريسهاي روغني معدني ، محدوديت بالاتر تحت تأثير نقطه ريزش ، که به غليظ کننده بستگي دارد ، اکسيداسيون به مقدراکسيژن موجود بستگي دارد
85 TO 100 110 TO 125 135 TO 150 160 TO 175 185 TO 200 گريسهاي معدني ، محدوديت اکسيداسيون ، با اکسيژن نامحدود
-50 to -10 -50 to -10 -50 to- 10 -50 to- 10 -50 to -10 گريسهاي معدني ، بيشترين محدوديت ناشي از تأثير گشتاور زياد
-70 to -80 -70 to -80 -70 to -80 -70 to -80 -70 to -80 گريسهاي ترکيبي ، کمترين محدوديت ناشي از تأثير گشتاور زياد

 

انتخاب گريس براي يک کاربرد خاص به پنج عامل بستگي دارد : سرعت ، بار ، اندازه ، محدوده دما (85 ) و سيستم تغذيه گريس براي شرايط متوسط سرعت ، بار ، اندازه و بدون سيستم تغذيه (86 ) گريسي با شماره (NLGI2) ، انتخاب مناسبي مي باشد چنين گريسي با پايه روغن معدني را به عنوان گريس چند منظوره (87 ) مي شناسند تأثيرات عوامل مختلف در انتخاب نوع گريس را مي توان در چند عبارت اختصار نمود :

About the author

f1 subscriber

You must be logged in to post a comment.